Het is chaos. En daar is iets aan te doen.

Op 2 augustus werden grote delen van de AI Act handhaafbaar.

En op 3 augustus stond er bij niemand van ons iemand op de stoep.

Geen boetes. Geen invallen. Geen nieuwsberichten over organisaties die het verkeerd deden. Voor veel bestuurders bevestigde dat precies wat ze al dachten: het zal wel meevallen.

Wij denken dat dat de duurste conclusie is die je dit jaar kunt trekken. Niet omdat er alsnog iemand op de stoep komt staan. Maar omdat de vraag die er echt toe doet nooit over de wet ging.

Bijna iedereen gebruikt al AI. Bijna niemand heeft overzicht.

Marketing schrijft en maakt visuals met ChatGPT en videos met Runway. Developers bouwen agents. HR test Copilot. Finance automatiseert analyses.

En vraag je in diezelfde organisatie welke AI er precies draait, dan blijft het stil.

Dat is niet gek. AI ging sneller dan de meeste organisaties konden bijhouden. Iedere afdeling ontdekte eigen tools. Iedereen vond zelf oplossingen. En ondertussen ontstonden er vragen waar niemand eigenaar van is.

• Welke AI gebruiken we eigenlijk?

• Welke data gaat daarin?

• Wie beslist wat wel en niet mag?

• Hoe zorgen we dat we niet elke keer opnieuw dezelfde discussie voeren?

Let goed op wat voor vragen dat zijn. Het zijn geen technische vragen. Het zijn organisatievragen.

En precies daarom gaat de AI Act veel minder over technologie dan de meeste mensen denken. Die wet gaat namelijk over structuur. Over eigenaarschap. Over duidelijke afspraken.

Niet om innovatie af te remmen. Maar zodat innovatie niet vastloopt. Ja, echt.

Mogen we straks eigenlijk nog wel experimenteren?

Die vraag horen we vaak. Meestal verstopt onder een andere vraag, namelijk wat de AI Act voor de organisatie betekent. Mogen we, kunnen we straks nog wel experimenteren met nieuwe toepassingen van AI?

Het korte antwoord is ja. Natuurlijk.

Sterker nog: de organisaties die hun governance nu goed regelen, kunnen de komende jaren waarschijnlijk juist veel sneller bewegen dan de organisaties die blijven improviseren.

Dat klinkt tegenstrijdig. Maar kijk je naar de planning van Europa, dan zie je precies die beweging ontstaan. Niet méér regels om innovatie af te remmen. Wel meer structuur om innovatie veilig op te schalen.

Waarom dit juist goed nieuws is

Veel organisaties zien governance als een controlemechanisme. Alsof er iemand met een checklist naast je komt staan, en je het dáárom netjes op orde moet hebben. Liefst ook nog juridisch kloppend.

Dat beeld is niet onwaar. Het is alleen zo klein. Je mist er de kans mee, en de waarde.

Goede governance haalt juist onzekerheid weg.

Teams weten welke tools ze mogen gebruiken. Managers weten wie verantwoordelijk is. Legal hoeft niet elk experiment opnieuw te beoordelen.

Innovatie wordt voorspelbaar. En daardoor sneller.

Dat is waarom wij spreken over Governance as Innovation Infrastructure. Niet omdat het mooi klinkt. Nou ja, niet alléén daarom. Maar omdat het beschrijft wat er in de praktijk gebeurt.

Een stevige fundering zorgt dat je kunt bouwen. Zonder fundering bouw je ook, tuurlijk. Alleen niet lang.

En een stevige fundering zorgt dat je dúrft te bouwen. Dat is waar het in gesprekken met de markt het vaakst mis blijkt te gaan. Niet bij de techniek, maar bij het durven. Bij het breed inzetten van AI om echt te kunnen innoveren. Om de waarde van je mensen vrij te spelen. Om zo veel efficiënter te werken en samen te werken.

En is dat niet wat je uiteindelijk wilt bereiken met alles wat je met informatietechnologie faciliteert?

Eén concreet mini-voorbeeld hoort hier: een organisatie die vastzat op precies dit punt, wat het knelpunt was, en wat er veranderde toen de basis er lag. Geanonimiseerd of zelfs min of meer fictief (dus: wel met een basis in de realiteit!) mag. Voor San, Luc of Alexander.

Drie momenten die er de komende maanden toe doen

De volledige tijdlijn tot eind 2027 staat op onze site: AI Governance Tijdlijn →, en die houden we continu up-to-date. Drie momenten springen er voor de korte termijn uit.

12 september 2026. De Data Act wordt van toepassing. Dat lijkt een ander dossier. Dat is het niet. Goede AI begint met goede data, en goede data begint met goede governance.

Najaar 2026. Europa publiceert steeds meer praktische guidance, Nederland werkt verder aan de nationale invulling van toezicht. Daardoor verandert de focus.

Niet meer “wat betekent deze wet eigenlijk?” maar “kunnen we laten zien dat we dit onder controle hebben?” Dat is een heel ander gesprek.

2 december 2026. De grace-periode op de handhaving loopt vermoedelijk af. Dat is je échte working deadline, niet augustus.

Reken even terug vanaf december. Hoeveel maanden heb je nog?

De vraag die ertoe doet

De komende achttien maanden gaan niet bepalen welke organisaties AI gebruiken. Dat doen ze allemaal.

De echte vraag is welke organisaties AI veilig genoeg organiseren om steeds sneller te kunnen blijven bewegen.

Dat verschil wordt niet gemaakt door het beste model. Ook niet door de slimste prompt. Het wordt gemaakt door de organisatie die haar governance op orde heeft. Niet omdat het moet. Maar omdat het je vrijspeelt om met vertrouwen verder te bouwen. Om met vertrouwen verder te versnellen.

En als je nu denkt: ik weet eigenlijk niet of wij dat op orde hebben? Dan is dat geen slecht nieuws. Dat is gewoon het beginpunt. Bijna iedereen staat daar. Wil je een idee krijgen van hoe jouw organisatie ervoor staat?

Begin hier: AI Governance Tijdlijn 2026–2027 →

Onderaan die pagina staan drie vragen. Kun je die alle drie beantwoorden zonder te moeten uitzoeken, dan staat je basis. Zo niet, dan weet je waar je begint.

En wil je erover praten? Dat kan ook gewoon.

Vraag hier direct een vrijblijvend verkennend gesprek aan

Sen · Responsible AI as Innovation Infrastructure